Sophie MIRELLI

Ik ben in 2017 eind van het jaar min of meer per toeval begonnen met hardlopen. Zonder duidelijk doel, zonder plan, gewoon om het eens te proberen. Al snel werd wat eerst een nieuwsgierigheid was, een vaste afspraak, en daarna een echte passie. Stap voor stap, kilometer na kilometer, leerde ik de inspanning, de vooruitgang, de discipline te waarderen... en vooral het gevoel van vrijheid dat hardlopen geeft. Vooral om mijn hoofd leeg te maken, ik loop om me mentaal goed te voelen.

In de loop van de tijd ben ik me steeds meer gaan inzetten. Ik ontdekte het plezier van doelen stellen, uit mijn comfortzone stappen en geloven in mijn eigen kunnen. Meedoen aan mijn eerste marathons was een keerpunt: een intense fysieke en mentale uitdaging, vol twijfel, doorzettingsvermogen en een enorme trots bij de finish.

Toen kwam trailrunning. De natuur, de paden, het hoogteverschil, het onverwachte. Een andere manier van lopen, rauwer, instinctiever, die me meteen te pakken had. Trail heeft me geleerd naar mijn lichaam te luisteren, de ups en downs te accepteren en elk moment te koesteren, zelfs als het zwaar is.

Vandaag zijn hardlopen en trail een vast onderdeel van mijn leven. Het zijn veel meer dan wedstrijden: het zijn plekken van grenzen verleggen, balans en vrijheid, waar elke run een nieuw verhaal vertelt.